KaiRa

Bir hastane odasındayım..
Varlığımın son gücünü sarf ederek yaşama bir adım daha yaklaşma gayretindeyim..
Olası ihtimaller aklımda geçmiyor değil..
Gözlerim kapalı.. Zihnim açık..
Düşünebiliyorum..Aklımdan ilk geçen.. Özlediklerim..
Hayata dair olanlar..
Ama sanki iki dünya arasında sıkışmışım..
Her iki tarafı da kabullenemeyen insan hali..
Sesler duyuyorum; ama karşılık veremiyorum..
Bir an bir karmaşa oluyor başımda..
Öldü diyorlar benim için..
Kalp atışlarını alamıyoruz.. Doktor bağırıyor..Şok yapıyoruz çabuk ! [...]

Eğer ;
 O’nu hatırladıkta başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz… ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz… ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin… O’nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O’nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain…
 sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O’ndan söz [...]

ne kadarını yaşıyorum acaba
bu sükseli gözüken
ama altında öLüm yatan hayatın
bi anLık güLümsemesine
kandıgım bu hayatta
gercekten mutLu oLacak mıyım bende acaba
bende ona gülümseyip
Merhabanın ardını getirebiLecek miyim!
yitip gidenLerin arkasından
tekrar gözLerimi siLip
ayakta durabiLecek miyim
bilmiyorum hiçbir şey biLmiyorum
Tek bildiğim,
bu hayata oLan tek bagLantım
SENden geciyor
Sana oLan SEVGİMden
Sana oLan bağLıLığımdan
SANA OLAN ÖZLEMİMDEN GECİYOR..!
Fatih Göksel